أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ
661
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )
( 2310 ) 347 / 5 « و ما كان . . . » . الأنفال / 33 . ( 2311 ) 347 / 8 « و مكروا . . . » . نوح / 22 . ( 2312 ) 347 / 10 « . . . كى مراد از مكر درين موضع قصّهء نمروذ است » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 39 . ( 2313 ) 347 / 21 « بگشا » . چنين است - به كسر آخر - در دستنوشت . ( 2314 ) 347 / 22 « سياهى » . در دستنوشت ، بالاى « سياهى » ، نوشته شده : « سياه » . ( 2315 ) 348 / 8 « رسله » . در دستنوشت - بنادرست - به زبر يكم نوشته شده بود ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم . ( 2316 ) 348 / 12 « فرا » . در دستنوشت : « قرا » . ( 2317 ) 348 / 19 « احشروا . . . » . الصافّات / 22 . ( 2318 ) 348 / 22 « بقيدها و غلها » . در دستنوشت : « بقيدها و غلها » . ( 2319 ) 349 / 3 « آن چيزى است » . در دستنوشت : « انجيرى است » . ( 2320 ) 349 / 6 « يطوفون . . . » . الرّحمن / 44 . ( 2321 ) 349 / 9 « ما كسبت » . در دستنوشت : « بما كسبت » ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم . ( 2322 ) 349 / 14 و 15 « إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً » . الأنبياء / 106 . ( 2323 ) 351 / 15 « [ كى ] » . به سنجش و گمان - به ويژه با نگرش به موارد همانند ، در همين متن - برافزوده شد . ( 2324 ) 353 / 19 « و عليم » . جايگاه واو ، در عكس ما از دستنوشت پوشيده است ؛ و از بود يا نبودش آگاهى نداريم ؛ به سنجش و گمان چنين ضبط كرديم . ( 2325 ) 353 / 21 « عليه السّلم - : و لقد . . . » . جايگاه واو در اينجا هم چونان مورد يادداشت پيشين است ؛ جز اين كه گوشهاى سياه پيداست كه